Hij is het type waar je geen ruzie mee zoekt. Stoer, groot en breed. Nijmegenaar Marciano Clare (31) is mixed martial artsvechter(MMA).

De Nijmeegse gehandicapte freefighter Marciano Clare in de sportschool van zijn vroegere leermeester Perry Ubeda. Kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast, zei mijn vader altijd toen ik klein was. MMA is een mix van boksen, kickboksen en worstelen. Freefight, zoals het ook wel wordt genoemd.

Anders dan zijn gespierde lijf doet vermoeden, is Clare gehandicapt. Op zijn rechter bovenarm prijken enorme spierballen, zijn linkerarm is nog onderontwikkeld. "Bij mijn geboorte is mijn sleutelbeen gebroken. Daardoor zijn een spier en een zenuw in mijn arm aangetast. Op verschillende plaatsen in mijn arm heb ik minder gevoel. Bovendien kan ik weinig met die arm", zegt Clare, zijn linkerhand ter illustratie moeizaam naar zijn kin brengend. Ondanks zijn handicap is Clare succesvol in de ring. Hij won twee van de drie partijen die hij vocht. Begin dit jaar promoveerde hij naar de klasse voor profvechters. De wedstrijden duren langer. Een ander groot verschil is dat bij de profs er ook op het hoofd mag worden geslagen wanneer de vechters op de grond liggen.

Dankzij zijn sportieve prestaties krijgt de Nijmegenaar het zelfvertrouwen waar het hem vroeger aan ontbrak. "Ik was een opgefokt mannetje vroeger" , zegt Clare. "Ik kwam met justitie in aanraking voor een knokpartijtje bijvoorbeeld. Ik was boos, omdat ik me minder voelde dan anderen. Tegenwoordig krijg ik respect, omdat ik freefighter ben. Wedstrijden vechten was altijd mijn droom. En nu zit ik ook nog eens in de jury van de vechtsportbond WFCA (World Full Contact Association, red.)."

Ook tijdens zijn werk als portier bij het Tilburgse poppodium 013 werpt zijn status als vechtsporter vruchten af. "Mensen kijken toch wel tegen freefighters op. De mensen die daar komen stappen, hebben respect voor me. Ik had ook wel bij de commando's gewild, maar dat lukte helaas niet, ik benvoor tachtig procent afgekeurd. Er zijn genoeg topsporters met een handicap. Ik hoorde laatst nog over een Braziliaanse vechter die aan een van zijn handen geen vingers had. Bij de geboorte tilde zijn vader hem op en riep 'dit wordt een kampioen'."

Clare zelf heeft zijn vechtersmentaliteit ook gedeeltelijk van zijn vader meegekregen. "'Kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast', zei hij altijd toen ik klein was. Ik huilde als kind nooit wanneer ik was gevallen. Dat leerde ik van hem. Daarom wil ik nu ook niet met aangepaste regels aan wedstrijden meedoen. Ik wil dat iedereen over mij zegt 'die gozer is goed' en niet 'hij wint alleen omdat voor hem andere regels gelden'."

Dat hij tijdens zijn tweede wedstrijd knock-out ging, neemt Clare op de koop toe. " Ik kreeg een stoot op mijn kin, waardoor ik neerging. Dat gebeurde omdat ik mijn linkerhand niet goed voor mijn gezicht kon houden. De ringarts die bij de wedstrijd aanwezig was, vond dat ik door mijn handicap niet in staat was mezelf te verdedigen. Ik kon maar beter geen wedstrijden meer doen, vond ze. Ik zie het juist als een leermoment. Aan die dekking moest ik dus werken."

Dankzij krachttraining, die Clare doet in opdracht van zijn trainer Martijn de Jong, wordt zijn linkerarm steeds sterker. De Jong: "Artsen zeiden dat hij die arm moest vergeten, dat hij er nooit iets aan zou hebben. Nu zie ik toch een beetje vorm in zijn arm komen."

"Dankzij het sporten gaat het steeds beter", vult Clare hem aan. "Ik zie het als fysiotherapie. Mijn dekking kan ik nu goed voor mijn gezicht houden. Soms vergeet ik nog dat ik die linkerarm in het dagelijks leven nu ook een beetje kan gebruiken. Ik heb 'm 31 jaar lang weggedacht, maar dat hoeft nu niet meer."

Drie keer per week reist Clare af naar Deventer voor de lessen van De Jong bij Tatsujin Dojo. "Ik begon tweeënhalf jaar geleden op de sportschool van Perry Ubeda in Nijmegen, maar die trainingen waren meer voor recreanten. Ik wilde het beste van het beste."

De Jong, pionier in de wereldwijde mixed martial arts, ziet Clare als een veelbelovend talent. "Juist omdat hij zijn arm slecht kan gebruiken, heeft Marciano een enorme wil om te presteren. Hij moet en zal bewijzen dat hij evenveel kan als vechters zonder handicap. Die vechtlust is zijn sterke punt."

Met dank aan de Gelderlander, tekst door Mirjam van Huet van MCM Tekst